راهنماهای مرتبط
مقایسهٔ پروتکل‌های VPN: WireGuard، OpenVPN، AnyConnect، Hysteria2
به‌روزرسانی
پروتکل توافق کلاینت و سرور است بر سر این‌که ترافیک شما چطور رمزگذاری و جابه‌جا شود. هیچ پروتکلی همه‌جا برنده نیست؛ هر کدام به نوعی شبکه می‌خورد. در شبکههای محدود مثل دانشگاه و اداره، AnyConnect را انتخاب کنید که روی TLS کار میکند. روی اتصالهای پرافت، Hysteria2 را که روی QUIC ساخته شده. برای یک بار ورود و همیشه روشن، با دستگاههایی که به هم دسترسی دارند، چیزی بر پایهٔ WireGuard. برای روتر، NAS و سرور، OpenVPN. و فقط برای مرورگر، یک پروکسی HTTPS. قدرت رمزگذاری در همه‌شان کافی است و وجه تمایزشان نیست. در ادامه هر کدام توضیح داده شده و بعد این‌که هر یک از شش روش اتصال این سایت از کدام استفاده میکند.
پروتکل برای شما یعنی چهار چیز
- این‌که در شبکهٔ محدود کار میکند یا نه. بسیاری از شبکههای دانشگاه، اداره و هتل UDP را محدود میکنند و فقط TCP همراه TLS را راه می‌دهند، یعنی همان ترافیک باز کردن یک سایت. پروتکل‌های مبتنی بر UDP آن‌جا کند یا قطع میشوند و آن‌هایی که روی TLS هستند کارشان را ادامه می‌دهند.
- وقتی بسته گم می‌شود چقدر سریع است. اینترنت همراه، اینترنت خانگی ساختمان‌های قدیمی و خطوط بین‌المللی زیاد بسته گم میکنند و روش کنار آمدن پروتکل با این، سرعت واقعی را روی چنین خطوطی تعیین میکند.
- چقدر باتری مصرف میکند. هر چه پروتکل سبک‌تر باشد و بستهٔ زنده‌نگه‌داری کمتری بفرستد، مصرف کمتری دارد؛ اتصال دوبارهٔ مکرر از همه پرهزینه‌تر است.
- روی چه دستگاههایی اجرا می‌شود. بعضی پروتکلها تقریباً در هر سیستم‌عامل، روتر و NAS کلاینت داخلی دارند؛ بعضی دیگر فقط به‌شکل برنامهٔ گوشی و دسکتاپ هستند.
- یک نکتهٔ دیگر به اندازهٔ خود پروتکل مهم است: وقتی شناسایی شد جایگزینی هست یا نه. سرویسی که فقط یک پروتکل دارد، وقتی همان مختل شود جایی برای رفتن ندارد.
OpenVPN: کهنه‌کاری که تقریباً هر دستگاهی پشتیبانی‌اش میکند
- چیست: پروتکل VPN متن‌باز با بیش از بیست سال سابقه؛ یک فایل .ovpn همهٔ چیزهای لازم برای اتصال را در خود دارد.
- نقاط قوت: گسترده‌ترین پشتیبانی، با کلاینت داخلی در بیشتر فریمورهای روتر، سیستم‌های NAS و سرورهای لینوکس؛ روی UDP یا TCP کار میکند.
- نقاط ضعف: از پروتکل‌های جدیدتر سنگین‌تر است و باتری گوشی را بیشتر مصرف میکند؛ دست‌دادنش امضای ثابتی دارد که شبکههای محدودکننده می‌توانند تشخیصش دهند.
- مناسب برای: روتر، NAS و سرورهایی که باید هنگام روشن شدن وصل شوند و بدون مراقبت کار کنند. «OpenVPN را چطور استفاده کنیم و کی سراغش برویم» را ببینید.
WireGuard چیست: سبک، سریع، مقاوم در برابر تغییر شبکه
- چیست: پروتکل VPN متن‌باز جدیدتر با کد کم‌حجم، که در هستهٔ لینوکس گنجانده شده و برای همهٔ سیستم‌عامل‌های رایج کلاینت دارد.
- نقاط قوت: سریع وصل می‌شود، سربار رمزگذاری کمی دارد و باتری کمی مصرف میکند؛ وقتی از وای‌فای به اینترنت همراه می‌روید، اتصال خودش را جمع‌وجور میکند.
- نقاط ضعف: فقط UDP، پس جایی که UDP محدود است کار نمی‌کند یا لاک‌پشتی می‌شود؛ قالب بسته‌هایش ثابت و تشخیصش آسان است.
- ساخته‌شده روی آن: Tailscale ورود با حساب و دسترسی دستگاه‌ها به هم را روی WireGuard اضافه کرده و یک شبکهٔ مش با یک بار ورود و همیشه روشن ساخته است؛ ««خصوصی» (Tailscale) چیست» را ببینید.
- WireGuard یا OpenVPN: روی شبکهٔ تمیز WireGuard سریعتر و سبک‌تر است؛ OpenVPN در پشتیبانی دستگاه‌ها و امکان اجرا روی TCP جلوتر است.
Cisco AnyConnect: روی TLS، پایدارترین در شبکههای محدود
- چیست: پروتکل VPN سازمانی Cisco؛ کلاینتش اکنون Cisco Secure Client نام دارد. پیاده‌سازی‌های متن‌باز هم دارد: OpenConnect برای کلاینت و ocserv برای سرور.
- نقاط قوت: ترافیک روی TLS استاندارد می‌رود و از بیرون شبیه بازدید از یک سایت HTTPS است، پس در شبکههای دانشگاه و اداره که UDP را محدود میکنند کار میکند؛ فقط یک آدرس، نام کاربری و رمز وارد میکنید و چیزی برای وارد کردن نیست؛ شرکت‌های سراسر دنیا برای دورکاری به آن متکی‌اند، پس روی همهٔ پلتفرم‌ها کلاینت دارد.
- نقاط ضعف: بعد از اتصال، کل دستگاه از مسیر می‌رود و برای مستقیم نگه داشتن سایت‌های محلی تفکیک ترافیک جداگانه لازم است؛ روی اتصالهای پرافت از پروتکلی که برای افت بسته طراحی شده کندتر است.
- مناسب برای: شبکههای دانشگاه و اداره، آیفون، دستگاه‌های قدیمی‌تر. بیشتر در «آیا Cisco AnyConnect در چین کار میکند؟»
پروتکل Hysteria2: ساخته‌شده روی QUIC برای اتصالهای پرافت
- چیست: پروتکل پروکسی متن‌باز ساخته‌شده روی QUIC، همان لایهٔ انتقال مبتنی بر UDP که HTTP/3 از آن استفاده میکند.
- نقاط قوت: عمداً برای کنار آمدن با افت بسته طراحی شده و روی اینترنت همراه، اینترنت ساختمان‌های قدیمی و خطوط بین‌المللی سریع‌ترینِ این گروه است؛ ترافیکش شبیه HTTP/3 معمولی است.
- نقاط ضعف: از UDP استفاده میکند، پس جایی که UDP محدود است کند یا قطع می‌شود؛ کلاینتی می‌خواهد که پشتیبانی‌اش کند، مثل Hiddify و خانوادهٔ sing-box.
- مناسب برای: گوشی و کامپیوتر خودتان، اولویت سرعت، شبکهٔ پرافت. مراحل وارد کردن در «راهنمای لینک اشتراک» آمده است.
v2ray و خانوادهٔ پروکسیهای TLS
v2ray یک ابزار پروکسی است، نه یک پروتکل. پروتکل‌هایی که خودش و ابزارهای مشابه پشتیبانی میکنند، یعنی VMess، VLESS، Trojan و بقیه، ایده‌ای مشترک با پروکسی سادهٔ HTTPS دارند: ترافیک پروکسی را در TLS بپیچند تا شبیه بازدید از یک سایت HTTPS باشد. بیشتر سرورهای داخل اشتراک یک ارائه‌دهندهٔ خط پروکسی از همین نوع‌اند؛ «VPN، ارائه‌دهندهٔ خط پروکسی یا شتاب‌دهنده» را ببینید.
- نقاط قوت: TCP همراه TLS از شبکههای محدود رد می‌شود؛ می‌شود فقط یک برنامه را پروکسی کرد بی‌آن‌که به بقیهٔ دستگاه دست زد.
- نقاط ضعف: اینها پروکسی‌اند نه تونل، پس قواعد کلاینت تعیین میکنند چه چیزی پروکسی شود و یک قاعدهٔ اشتباه به‌شکل باز نشدن بعضی سایت‌ها ظاهر می‌شود؛ کلاینت‌ها قالب‌های متفاوتی می‌پذیرند.
- ساده‌ترین عضو این خانواده پروکسی HTTPS در مرورگر است: یک افزونه، بدون نصب کلاینت و بدون وضعیت اتصال؛ «پروکسی وب چیست و چه زمانی به کار می‌آید» را ببینید.
هر یک از شش روش این سایت از کدام پروتکل استفاده میکند
یک حساب LeoTun شش روش اتصال دارد که روی پروتکل‌های مختلف کار میکنند. اختلال روی یکی به بقیه ربطی ندارد، پس وقتی یکی به مشکل خورد با همان حساب به دیگری می‌روید.
- Cisco: همان Cisco AnyConnect، روی TLS. انتخاب اول جایی که UDP محدود است. بخش Cisco را ببینید.
- OpenVPN: UDP را ترجیح میدهد و وقتی UDP محدود باشد خودکار به TCP برمی‌گردد. بخش OpenVPN را ببینید.
- «خصوصی»: Tailscale بر پایهٔ WireGuard. یک بار وارد شوید و آنلاین بمانید؛ دستگاه‌های یک حساب به هم دسترسی دارند. بخش «خصوصی» را ببینید.
- Hiddify: کلاینت Hiddify با پروتکل hysteria2. سریع‌ترین روی اتصالهای پرافت. بخش Hiddify را ببینید.
- پروکسی وب: یک پروکسی HTTPS رمزگذاری‌شده که فقط مرورگر را پوشش میدهد. بخش پروکسی وب را ببینید.
- روتر: فریمور خودش انتخاب میکند و خودش را به‌روز میکند؛ شما وارد می‌شوید و استفاده میکنید، پروتکلی برای انتخاب نیست. بخش روتر را ببینید.
- برای انتخاب بر اساس دستگاه، شبکه و هدف، «کدام روش اتصال برای چه موقعیتی» را ببینید؛ برای ترتیب تعویض وقتی چیزی کار نمی‌کند، چک‌لیست رفع اشکال را.
FAQ
فیلترشکن از چه پروتکلی استفاده میکند؟
بستگی به سرویسدهنده دارد. رایجها OpenVPN، WireGuard، Cisco AnyConnect و IKEv2 هستند، بهعلاوهٔ Hysteria2 و انواع پروکسیهای TLS. تنظیمات کلاینت یا مستندات سرویسدهنده معمولاً میگوید کدام.
WireGuard یا OpenVPN: کدام بهتر است؟
جایی که UDP محدود نیست، WireGuard سریعتر است، باتری کمتری مصرف میکند و تغییر شبکه را تحمل میکند. برتریهای OpenVPN کلاینت داخلی در تقریباً هر روتر و NAS و امکان اجرا روی TCP است. اولی را برای استفادهٔ روزمرهٔ گوشی و لپتاپ و دومی را برای روتر، NAS و سرور به کار ببرید.
امنترین پروتکل VPN کدام است؟
همهٔ اینها از رمزنگاری عمومی و سالها آزمودهشده استفاده میکنند و با تنظیم درست به اندازهٔ کافی امناند. تفاوتهای عملی در شیوهٔ کار سرویسدهنده و منشأ کلاینت است، نه در نام پروتکل.
میتوانم با این سایت از کلاینتهای شبیه v2ray استفاده کنم؟
روش Hiddify سه نوع اشتراک میدهد: اشتراک sing-box برای کلاینتهایی مثل Hiddify، اشتراک Clash برای Clash Meta، Clash Verge و Stash، و یک پیوند اشتراکگذاری تکخطی hysteria2 برای NekoBox، Shadowrocket و v2rayN (فقط سرور، پس قواعد مسیریابی را در کلاینت تنظیم میکنید). اگر دلیل خاصی ندارید، اسکن کد QR در Hiddify کمزحمتتر است.
چرا بعضی روشها در شبکهٔ دانشگاه یا اداره کار نمیکنند؟
چنین شبکههایی اغلب UDP را محدود میکنند. Hiddify، «خصوصی» و OpenVPN همه از UDP استفاده میکنند و کند یا قطع میشوند؛ به Cisco بروید که روی TLS کار میکند، یا برای مرورگر به پروکسی وب.
پیش از انتخاب باید پروتکلها را یاد بگیرم؟
نه. سه قاعده کافی است: Cisco در شبکههای محدود، Hiddify روی اتصالهای پرافت، روتر برای دستگاههایی که کلاینت اجرا نمیکنند. با همان حساب هر وقت بخواهید میتوانید عوض کنید.