راهنماهای مرتبط
آیا فیلترشکن امن است؟ چه کسی چه چیزی را می‌بیند
به‌روزرسانی
پاسخ کوتاه: VPN یک تونل رمزگذاریشده است و امنیتش به این بستگی دارد که چه کسی آن سر تونل نشسته. وقتی VPN روشن است، شبکهٔ محلی و اپراتور اینترنتتان فقط میبینند که به یک سرور وصل هستید، نه اینکه چه سایت‌هایی را باز میکنید. این دید به گردانندهٔ VPN منتقل می‌شود؛ او می‌تواند ببیند چه دامنههایی را و چه زمانی باز میکنید، اما محتوای صفحه‌های HTTPS را نمی‌بیند. پس سؤال «آیا فیلترشکن امن است» به سه سؤال برمی‌گردد: چه کسی آن را اداره میکند، چه برنامه‌ای نصب کردهاید و چه دسترسی‌هایی از شما خواسته. این راهنما توضیح میدهد هر طرف چه می‌بیند، یک بررسی پنج‌دقیقه‌ای پیشنهاد میکند و می‌گوید VPN از چه چیزهایی محافظتتان نمی‌کند.
با روشن شدن VPN، چه کسی چه چیزی را می‌بیند
- شبکهٔ محلی و اپراتور اینترنت (اینترنت خانگی، وایفای محل کار یا دانشگاه، هاتاسپات کافه): میبینند دستگاهتان به یک سرور وصل است، از چه زمانی و چه حجمی داده رد و بدل شده. دامنههایی که باز میکنید و محتوا را نمی‌بینند.
- گردانندهٔ VPN: آیپی مبدأ شما، دامنه‌ها یا آدرس‌هایی که باز میکنید، زمان و حجم را می‌بیند. محتوای داخل سایت‌های HTTPS — صفحه‌ها، رمزها، گفتگوها، اطلاعات پرداخت — برایش قابل‌دیدن نیست.
- سایت‌هایی که باز میکنید: به‌جای آیپی خانهٔ شما آیپی خروجی را میبینند. اما وقتی وارد حسابتان شوید، سایت میداند شما کیستید و کوکیهای مرورگر هم همچنان شما را شناسایی میکنند.
- نرم‌افزارهای روی دستگاه: آنچه برنامه‌ها، صفحه‌کلید و افزونه‌های مرورگر میبینند ربطی به VPN ندارد و با روشن یا خاموش بودن آن فرقی نمی‌کند.
محتوای HTTPS پنهان است؛ دامنه‌ها و زمان‌ها نه
امروز تقریباً همهٔ سایتها و برنامه‌ها از HTTPS استفاده میکنند: یک لایهٔ رمزگذاری دوم بین دستگاه شما و سایت که کلیدهایش فقط در دست دو طرف است. سرور VPN این دادهٔ رمزشده را فقط جابه‌جا میکند و نمی‌تواند بازش کند. رمز بانک، متن ایمیل و پیام‌های شما برای گردانندهٔ VPN همان‌طور دیده می‌شود که برای اپراتور اینترنت: متنی رمزشده.
آنچه دیده می‌شود نوشتهٔ روی پاکت است: کدام دامنه، چه ساعتی، چه حجمی. بدون VPN، شبکهٔ محلی و اپراتور این‌ها را میبینند؛ با VPN، گردانندهٔ آن. VPN این دید را از یک طرف به طرف دیگر منتقل میکند و برای همین انتخاب گرداننده مهم‌ترین تصمیم است.
محتوا در دو حالت قابل‌دیدن می‌شود. یکی سایتی که هنوز روی HTTP بدون رمزگذاری است و نوار آدرس آن را «Not secure» (ناامن) نشان میدهد. دیگری گواهی ریشه‌ای که شخص دیگری روی دستگاهتان نصب کرده و با آن می‌تواند HTTPS را رمزگشایی کند. باید مراقب دومی باشید؛ بررسی پایین نشان میدهد کجا را نگاه کنید.
امنیت به سه چیز بستگی دارد
این سه سؤال بیشتر ماجرا را روشن میکنند. برای اینکه بدانید هر کدام را چطور بررسی کنید و اگر برنامهٔ مشکوکی از قبل نصب شده چه کنید، «چطور فیلترشکن پرخطر را بشناسیم» را ببینید که ده نشانهٔ قابل‌بررسی را فهرست کرده است.
- چه کسی آن را اداره میکند: آیا می‌توانید مجموعهٔ گرداننده را پیدا کنید، چند وقت است فعال است، پشتیبانی در دسترس دارد، و آیا سیاست حریم خصوصی‌اش دقیقاً می‌گوید چه چیزی نگه داشته می‌شود؟ حالا گرداننده می‌بیند به کجا می‌روید، پس قابل‌اعتماد بودنش در اولویت است.
- چه برنامه‌ای نصب کردهاید: کلاینت استانداردی که از فروشگاه برنامه یا سایت خود سازنده گرفته‌اید (Cisco، OpenVPN، Hiddify، Tailscale و مانند آن‌ها) قابل‌بررسی است. فایل نصبی که در گروه‌های تلگرام یا فضای اشتراک فایل دست‌به‌دست می‌شود، یا سرویسی که فقط با برنامهٔ خودش کار میکند، قابل‌بررسی نیست.
- چه دسترسی‌هایی خواسته: VPN فقط یک دسترسی لازم دارد، ساختن تونل. دسترسی به مخاطبین، پیامک، عکس‌ها، موقعیت مکانی یا درخواست نصب و اعتماد به یک گواهی، همه فراتر از نیاز یک VPN است.
آیا فیلترشکن روی آیفون امن است؟ ممکن است شنود شوید؟
برنامهٔ VPN روی آیفون داخل محیط ایزولهٔ (سندباکس) سیستم اجرا می‌شود. تنها چیزی که دریافت میکند اجازهٔ ساختن تونل VPN است و پیغام «Would Like to Add VPN Configurations» در اولین اتصال مرحلهٔ عادی همین کار است. بدون اجازهٔ جداگانهٔ شما نمی‌تواند داده‌های برنامه‌های دیگر، عکس‌ها یا پیام‌هایتان را بخواند.
روی آیفون سه چیز جای دقت دارد: هر چیزی که از شما بخواهد پروفایل نصب کنید و به یک گواهی اعتماد کنید؛ برنامه‌هایی که بیرون از App Store با امضای سازمانی یا مدیریت دستگاه نصب شده‌اند؛ و گوشی‌ای که کارفرما یا دانشگاه داده و مدیریت میکند، که مدیرش بیش از هر VPN می‌تواند ببیند. به Settings ← General ← VPN & Device Management بروید و مطمئن شوید همهٔ موارد آنجا را می‌شناسید.
دربارهٔ شنود: اپراتور تلفن همراه می‌بیند که از یک اتصال رمزگذاریشده استفاده میکنید و به کدام سرور می‌رود، اما سایتها و محتوای داخلش را نه. گردانندهٔ VPN دامنه‌ها و زمان‌ها را می‌بیند. هیچ‌کدام محتوای HTTPS را نمی‌بینند.
LeoTun روی آیفون از کلاینتهای رسمی App Store استفاده میکند — برنامهٔ خود Cisco برای روش Cisco و Hiddify برای روش Hiddify — و هرگز از شما نمی‌خواهد گواهی نصب کنید. اگر این برنامه‌ها در فروشگاه نمایش داده نمی‌شوند، «وقتی iOS برنامه را نصب نمی‌کند چه کنیم» را ببینید.
آیا فیلترشکن رایگان امن است؟
رایگان دو نوع است. نرم‌افزار رایگان — کلاینتهای متنباز مثل OpenVPN، Hiddify و Tailscale — هزینه‌ای ندارد و قابل‌بررسی است. سرویس رایگان فرق دارد: سرور و پهنای باند پول می‌خواهد و سرویسی که از شما پول نمی‌گیرد، هزینه‌اش را از جای دیگری درمی‌آورد؛ معمولاً با تبلیغات، جمع‌آوری و فروش اطلاعات استفاده، یا استفاده از دستگاه شما بهعنوان خروجی برای دیگران.
پس فیلترشکن رایگان را با این بسنجید که خرجش از کجا تأمین می‌شود و بعد سه سؤال بالا را بپرسید. برای هر کاری که به ورود به حساب، پرداخت یا کار مربوط است، از سرویسی استفاده کنید که گردانندهٔ آن قابل‌شناسایی است. مقایسهٔ کامل‌تر در «VPN رایگان یا پولی برای چین؟» آمده است.
بررسی پنج‌دقیقه‌ای
- منبع: برنامه را از فروشگاه برنامه یا سایت سازنده گرفته‌اید؟ اگر فایل نصبی از گروه، فضای اشتراک فایل یا یک کد QR آمده، همان کلاینت را از کانال رسمی دوباره نصب کنید.
- دسترسی‌ها: تنظیمات سیستم را باز کنید، ببینید چه دسترسی‌هایی به برنامه داده شده و همه را به‌جز خود VPN خاموش کنید. باید همچنان کار کند.
- گواهی‌ها و پروفایل‌ها: در iOS به Settings ← General ← VPN & Device Management بروید؛ در اندروید به Settings ← Security ← Encryption & credentials ← Trusted credentials ← User. هر موردی را که نمی‌شناسید حذف کنید و نرم‌افزاری را که آن را گذاشته پاک کنید.
- خروجی: بعد از اتصال، صفحه‌ای که آیپی را نشان میدهد باز کنید و مطمئن شوید منطقه همانی است که انتخاب کردهاید. بعد طبق «نشت DNS و مسموم‌سازی DNS» یک بررسی DNS انجام دهید.
- HTTPS: سایت بانک یا ایمیلتان را باز کنید و روی آیکون قفل بزنید. صادرکنندهٔ گواهی باید یک مرجع صدور گواهی معمولی باشد. اگر مرورگر دربارهٔ گواهی هشدار داد، همان‌جا متوقف شوید.
- فعالیت در پس‌زمینه: اگر برنامه در حالت بیکار حجم زیادی آپلود میکند و باتری به‌طور محسوسی زودتر تمام می‌شود، استفاده از آن را کنار بگذارید و سراغ گزینهٔ دیگری بروید.
VPN از چه چیزهایی محافظت نمی‌کند
VPN از مسیر محافظت میکند: کسانی که روی همان وایفای هستند، شبکهٔ محلی و اپراتورتان نمی‌توانند ببینند به کجا می‌روید. امنیت داخل دستگاه و داخل حساب‌هایتان از به‌روزرسانی سیستم، نرم‌افزار از منبع درست و عادت‌های محتاطانه میآید. موارد زیر با VPN یا بدون آن در دست خود شماست.
- فیشینگ: صفحه‌های ورود جعلی، پشتیبان‌های جعلی، لینک‌های جایزهٔ جعلی. اگر خودتان رمز را وارد کنید، تونل رمزگذاریشده آن را با امانت‌داری به مقصد می‌رساند. پیش از تایپ، دامنه را بخوانید.
- بدافزار: تروجان روی دستگاه، نرم‌افزار کرک‌شده با درِ پشتی، یا افزونهٔ مرورگر با منبع نامعلوم پیش از آنکه داده‌هایتان وارد VPN شوند به آن‌ها دسترسی دارد.
- حسابهایی که واردشان شدهاید: وقتی وارد WeChat، Google یا Taobao می‌شوید، آن سرویس میداند شما هستید، آیپی خروجی هر چه باشد. VPN آدرستان را عوض میکند، نه هویتتان را.
- رمزهای ضعیف و تکراری: یک سایت لو برود و بقیه با همان کلید باز می‌شوند. برای حسابهای مهم رمز جداگانه بگذارید و تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید.
- اطلاعاتی که خودتان می‌دهید: پست‌هایی که منتشر میکنید، فرم‌هایی که پر میکنید، و دسترسی به موقعیت و مخاطبین که به برنامه‌ها می‌دهید.
دربارهٔ LeoTun چه چیزهایی را می‌توانید بررسی کنید
- کلاینت‌ها نسخه‌های رسمی و متنباز Cisco، OpenVPN، Hiddify و Tailscale هستند که بدون تغییر بازنشر شده‌اند. هر وقت بخواهید می‌توانید نسخهٔ دانلودشده از این سایت را با نسخهٔ کانال رسمی جایگزین کنید.
- همهٔ پروتکل‌ها استاندارد هستند، پس می‌توانید ترافیک را ضبط و خودتان بررسی کنید.
- ثبت‌نام فقط با ایمیل است: بدون شماره تلفن و بدون احراز هویت.
- فقط اطلاعاتی را نگه می‌داریم که برای صورتحساب لازم است. سایت‌هایی را که باز میکنید ثبت نمی‌کنیم، ترافیک را بازرسی نمی‌کنیم، تبلیغ تزریق نمی‌کنیم و داده نمی‌فروشیم.
- نه گواهیای برای نصب هست، نه درخواستی برای دسترسی به مخاطبین یا موقعیت مکانی.
FAQ
آیا گردانندهٔ VPN رمزها و پیام‌هایم را می‌بیند؟
در HTTPS نه. رمزها، گفتگوها و اطلاعات پرداخت بین دستگاه شما و سایت رمزگذاری می‌شوند و سرور VPN فقط متن رمزشده را جابه‌جا میکند. آنچه می‌بیند دامنههایی است که باز میکنید، زمان و حجم. استثنا گواهی ریشه‌ای است که شخص دیگری روی دستگاهتان گذاشته؛ پس هرگز VPNی را نصب نکنید که از شما بخواهد به یک گواهی اعتماد کنید.
روی وایفای عمومی استفاده از VPN ارزش دارد؟
بله. وقتی روشن باشد، بقیهٔ کاربران هاتاسپات و صاحب آن فقط یک اتصال رمزگذاریشده میبینند. نه دامنههایی را که باز میکنید میبینند و نه میتوانند چیزی را که دریافت میکنید دستکاری کنند. این یکی از کاربردیترین استفادههای VPN است.
آیا VPN مرا ناشناس میکند؟
نه. VPN آدرسی را که سایتها میبینند با آیپی خروجی عوض میکند و مقصدهایتان را از اپراتور پنهان میکند. گردانندهٔ VPN همچنان آیپی مبدأ شما را میداند و حسابهایی که واردشان شدهاید و کوکیهای مرورگر هنوز شما را شناسایی میکنند. آن را یک مسیر رمزگذاریشده بدانید.
روی آیفون «Add VPN Configurations» را اجازه بدهم؟
بله، این مجوز عادی است تا برنامه بتواند تونل بسازد. پیغامی که باید رد کنید چیز دیگری است: نصب یک پروفایل و سپس روشن کردن اعتماد کامل در Certificate Trust Settings. این کار کلید ترافیک HTTPS شما را به دیگری میدهد، پس لغوش کنید.
چطور امنیت فیلترشکنم را آزمایش کنم؟
بعد از اتصال چهار چیز را بررسی کنید: آیپی خروجی در منطقهای است که انتخاب کردهاید؛ آزمون نشت DNS هیچ سروری از اپراتور محلیتان نشان نمیدهد؛ آزمون IPv6 آدرس محلی شما را نشان نمیدهد؛ و یک سایت HTTPS یک مرجع صدور گواهی معمولی را بهعنوان صادرکننده نشان میدهد. بعد در تنظیمات سیستم مطمئن شوید برنامه هیچ گواهیای نصب نکرده.
آیا فیلترشکنهای رایگان اصلاً قابل استفادهاند؟
کلاینتهای متنباز رایگان مشکلی ندارند. سرویس رایگان بستگی دارد به اینکه خرجش از کجا میآید. اگر نمیتوانید بفهمید درآمدش از کجاست، فرض کنید از دادهها یا دستگاه شما درآمد کسب میکند و حسابهای مهمتان را از آن دور نگه دارید.